Rejestracja
Tutaj jesteś: Strona głównaRodzinaTrudne tematy

Jak pogodzić się z samobójstwem w rodzinie?

Etapy żałoby w przypadku samobójstwa bliskiej osoby w rodzinie. Dowiedz się, kiedy skorzystać z pomocy fachowca

Data publikacji: 24 września 2016, 02:59
Żałoba po samobójczej śmierci kogoś bliskiego jest inna niż np. żałoba po tragicznej i nagłej śmierci w wypadku. W przypadku samobójstwa w rodzinie dochodzi bolesna świadomość, że zmarły decyzję o własnej śmierci podjął samodzielnie. Stąd do bolesnej myśli o utracie kogoś bliskiego dochodzi powtarzające się jak mantra pytanie: dlaczego?
Samobójstwo i etapy żałoby - rodzinazdrowia.pl

Samobójstwo bliskiej osoby a uczucia rodziny

Samobójstwo bliskiej osoby oczywiście najbardziej dotyka najbliższe otoczenie, szczególnie jeśli jest to śmierć dziecka, ale cierpi także dalsze środowisko: znajomi, sąsiedzi, dalsi krewni. Wzbudza ogólne zainteresowanie. Spokrewnieni z samobójcą wystawieni są na sądy i oceny opinii publicznej, dlatego często ich emocjom towarzyszy wstyd, poczucie winy i chęć izolacji. Dodatkowo, zarówno osoby spoza grona najbliższych, jak i sami najbliżsi nie potrafią rozmawiać o tego rodzaju wydarzeniu, stąd często obu stronom towarzyszy krępujące unikanie tematu.

Dlaczego mają miejsca samobójstwa w rodzinie?

To pytanie zadaje sobie każdy, kogo dotknęła samobójcza śmierć w rodzinie. Niestety, na gest pozbawienia się życia wpływa szereg wielu przyczyn i nawet jeśli zmarły pozostawił list pożegnalny, nigdy nie można w pełni odpowiedzieć na to pytanie. Z tego też powodu obwinianie się również nie pomoże nam stanąć na nogi. Bardzo często rodzina samobójcy nie przechodzi kolejnych etapów żałoby, które są powolnymi etapami do pogodzenia się ze śmiercią, tylko tkwią (często latami) jakby na progu żałoby, w poczuciu winy i myśli „co by było gdyby…”, co zdecydowanie uniemożliwia powrót do normalnego życia.

Etapy żałoby, czyli jak pogodzić się ze śmiercią?

  • Akceptacja. Żałoba nie przebiega w określony sposób, zgodnie z harmonogramem, warto więc zdać sobie sprawę, że nie ma złych i dobrych emocji w opłakiwaniu zmarłego i swój stan zaakceptować.
  • Płacz. Nie ma limitu łez, które można wylać z bólu, poczuciu winy, tęsknoty. Płacz pozwala rozładować napięcie, dlatego nie warto go powstrzymywać.
  • Czas dla siebie. Przebywanie wśród innych osób pogrążonych w żałobie może być dodatkowym balastem, dlatego warto znaleźć czas dla siebie: na spacer, muzykę, zainteresowania.
  • Uśmiech. Nie należy się bać uśmiechać choćby z błahego powodu.

Samobójstwo bliskiej osoby a fachowa pomoc specjalisty

Przede wszystkim wtedy, kiedy emocje, stan umysłu i uczucia związane z utratą bliskiej osoby utrzymują się zbyt długo, czyli gdy otępienie i obojętność sprawiają, że nie odczuwamy innych emocji, pojawiają się myśli samobójcze, koszmary, problemy z pamięcią lub/i koncentracją, odczuwane emocje zakłócają kontakt z innymi, brakuje osoby, z którą można podzielić się uczuciami lub nadużywamy alkoholu lub innych używek, by móc funkcjonować. W każdej z wymienionych sytuacji należy zgłosić się do lekarza rodzinnego, psychologa lub zadzwonić na linię wsparcia.

Samobójstwo bliskiej osoby a terapia u psychologa lub grupa wsparcia

Specyfika utraty kogoś bliskiego wskutek samobójstwa wręcz wymaga konsultacji, wsparcia, opieki ze strony psychologa, nawet jeśli pozornie rodzina „radzi sobie” z ciężarem, jaki na nią spadł. Rodzinom samobójcy dużą pomoc mogą nieść grupy wsparcia. Spotkania z ludźmi, którzy dzielą podobne doświadczenia i emocje nie pozostawia żałobników w osamotnieniu i odosobnieniu; sprzyjają także wychodzeniu z izolacji. 

Izabela Wolska

Jeśli chcesz w łatwy sposób dotrzeć do artykułów o podobnej tematyce zaznacz interesujące Cię tagi na poniższej liście.
Powrót
Wczytywanie odpowiedzi i komentarzy.