X

Rejestracja
Tutaj jesteś: Strona głównaSeks i życie intymneProblemy

Kilka słów o masturbacji dziecka

Dzieci również się masturbują Co rodzice powinni wiedzieć, zanim skrzyczą pociechę za takie zachowanie?

Data publikacji: 25 stycznia 2016, 15:44
Z tematem dziecięcej masturbacji wielu rodziców spotyka się bezpośrednio – albo w kontekście własnych pociech, albo ich kolegów i koleżanek, albo dzieci znajomych. Warto wiedzieć z czym mamy do czynienia, żebyśmy mogli zareagować właściwie – nie wystraszyć dziecka i nie wzbudzić w nim wstydu lub winy. To ważna i delikatna lekcja życiowa dla całej rodziny, dlatego warto się do niej dobrze przygotować. Co powinniśmy wiedzieć o dziecięcej masturbacji i jak rozmawiać o tym z maluchami i nastolatkami?
masturbacja dziecka - problemy z dzieckiem

Problem z masturbacją dziecka​

Zwykle jest to zjawisko jak najbardziej normalne. Mimo to rodzic, który je zaobserwuje, może się poczuć zakłopotany i zdziwiony. Należy też pamiętać, że niewłaściwą reakcją można zrobić dziecku krzywdę. Ważne, żeby zaznaczyć, że ono nie ma żadnego problemu, a ciekawość własnego ciała jest czymś naturalnym i nie ma się czego wstydzić. To my oceniamy onanizowanie się z punktu widzenia osoby dorosłej, kojarzymy je z seksualnością i przypisujemy czynnościom: „intymnym”, „wstydliwym”, „niemoralnym” czy nawet „grzesznym”. U przedszkolaka nie wolno wywołać odczuć (np. wstydu, winy czy strachu), które są formą blokady emocjonalnej. Podobnie u nastolatka, który wkroczył w okres dojrzewania i naturalnie interesuje się sprawami seksu.

Powody dziecięcej masturbacji​

Ciekawość dzieci dotycząca ich ciała, a także porównywanie budowy anatomicznej chłopca i dziewczynki, jest normalnym etapem rozwoju. Pierwsze takie zainteresowania u dzieci można zaobserwować już bardzo wcześnie. Tak samo jest z dziecięcym onanizowaniem się, które zazwyczaj bierze się z trzech powodów: przyjemności, ciekawości i negatywnych uczuć (jak stres czy molestowanie). Żadnego nie powinniśmy bagatelizować, ale pierwsze dwa nie są niepokojące, a całkiem naturalne. Zarówno wczesna faza dzieciństwa, jak i okres dojrzewania, charakteryzują się eksperymentami z ciałem. Inaczej jest z sytuacją, w której głównym źródłem onanizmu jest krzywda dziecka. Ta wymaga od nas większej obserwacji i delikatności, a czasem też większego doświadczenia. Warto w tym wypadku poradzić się specjalisty.

Moje dziecko się onanizuje. Co dalej?​

W przypadku, gdy nie podejrzewamy, że masturbacja dziecka ma negatywne podłoże, to nie róbmy z tego afery. Inaczej w przyszłości, takie napiętnowanie może doprowadzić do zaburzeń na tle psychoseksualnym. Rozwiązaniem nie jest też jednak lekceważenie, bo np. dziecko niespodziewanie zacznie to robić w miejscu publicznym i wtedy narazimy je na negatywną reakcję ze strony innych osób. Ważna jest spokojna rozmowa i wytłumaczenie, że np. niektóre czynności wykonuje się tylko w zaciszu swojego pokoju.

 

Dominika V. Nowak

Jeśli chcesz w łatwy sposób dotrzeć do artykułów o podobnej tematyce zaznacz interesujące Cię tagi na poniższej liście.
Powrót
Wczytywanie odpowiedzi i komentarzy.