Rejestracja
Tutaj jesteś: Strona głównaRodzinaDziecko

„Pierwszy chłopak mojej córki” – jak kontrolować, żeby nie naruszać granic?

Pierwszy chłopak i nadopiekuńczy rodzice prawie dorosłych dzieci. Obawy rodziców a prywatność w związku nastolatków

Data publikacji: 7 października 2016, 03:45
Wiek dojrzewania to czas, w którym nastolatki zaczynają tworzyć swoje pierwsze prawdziwe związki. Jak postępować z zakochaną dziewczynką, która nie jest już dzieckiem, ale daleko jej jeszcze do dorosłości? W jaki sposób możemy pomóc jej poradzić sobie z tym niełatwym etapem w życiu?
Pierwszy chłopak - rodzinazdrowia.pl

„Mój pierwszy chłopak” – o emocjach w związku nastolatków

Co prawda, pierwsze sympatie nawiązać się mogą już w przedszkolu, jednak według psychologów nasze dzieci w poważny związek wchodzą zwykle pod koniec gimnazjum lub w liceum. Takie relacje zazwyczaj przebiegają bardzo dynamicznie: nastolatki, mierzące się z hormonalną burzą, reagują emocjonalnie, a ich przeżycia (i same związki) bywają krótkie, ale są za to wyjątkowo intensywne. Niejeden rodzic spogląda z rosnącym niepokojem na swoją dorastającą córkę, która zdaje się funkcjonować w pułapce emocji. Nic dziwnego, że gdy padają słowa: „Mamo, tato, to mój pierwszy chłopak”, zamiast radości – pojawia się obawa.

Prywatność w związku nastolatków

Pierwszy chłopak, pierwsze randki, a w perspektywie pierwsze wspólne wyjazdy i… pierwszy seks – to ciąg myślowy wielu rodziców. Obawiają się, że ich córka zajdzie w ciążę, zostanie fizycznie lub/i emocjonalnie skrzywdzona, a w łagodniejszej perspektywie – opuści się w obowiązkach szkolnych. Jeśli jednak chłopak nastolatki nie budzi w nas zaufania, zamiast zakazywać, skupmy się raczej na rozmowie. Mądra, spokojna dyskusja przyniesie więcej efektów niż groźby czy ograniczenia.

Jakich jeszcze zasad warto przestrzegać?

  • Szanujmy prywatność w związku naszego dziecka. Nie zaglądamy do szuflad w pokoju córki, nie czytamy jej korespondencji czy pamiętnika.
  • Nie krytykujmy wybranka nastolatki. Unikajmy radykalnych ocen i nieuprzejmych komentarzy w jego kierunku. Przyniesie to wręcz odwrotny skutek do zamierzonego.
  • Nie bądźmy natarczywi i wścibscy. Nie wypytujmy córki o ukochanego, jego rodzinę, środowisko, w jakim się obraca czy oceny w szkole.

Oczywiście, rodzic powinien wiedzieć, z kim spotyka się jego niepełnoletnie dziecko. Informacje należy jednak pozyskać podczas rozmowy, a nie – prowadząc śledztwo. Nadmierna kontrola nie sprawi, że nastolatka zacznie nam się zwierzać, a wręcz przeciwnie, może zacząć ukrywać niewygodne fakty.

Związki nastolatków – jak pomóc córce po rozstaniu z chłopakiem?

Relacje między młodą parą zmieniają się często niczym w kalejdoskopie. Jak pomóc córce po rozstaniu z chłopakiem? Jeżeli chce z nami o tym rozmawiać – to doskonale! Pozwólmy jej się wyżalić, słuchajmy uważnie, nie przerywajmy i nie wygłaszajmy rodzicielskich mądrości („Mówiłam ci przecież, że to się tak skończy.”). Nawet jeśli wybranek serca nie przypadł nam do gustu, pod żadnym pozorem nie cieszmy się otwarcie z zakończenia związku. Nie wolno nam też bagatelizować sytuacji („Nie ten, to inny.”, „Jeszcze masz czas na prawdziwą miłość.”). Takie komentarze ranią, zamiast pomóc. Tymczasem, z nastoletniego związku nasze dziecko może wyciągnąć cenną wiedzę. Może nauczyć się, jak być z drugą osobą, jak radzić sobie w czasie kryzysu, jak walczyć z zazdrością i potrafić pójść na kompromis. Pomyślmy o tym, aby w przyszłości nie stać się nadopiekuńczymi rodzicami dorosłych dzieci.

Pola Suchocka

Jeśli chcesz w łatwy sposób dotrzeć do artykułów o podobnej tematyce zaznacz interesujące Cię tagi na poniższej liście.
Powrót
Wczytywanie odpowiedzi i komentarzy.
Przeczytaj również