Rejestracja
Tutaj jesteś: Strona głównaZdrowieChoroby nowotworowe

Ziarnica złośliwa – nie pomyl z przeziębieniem

Jak właściwie zdiagnozować ziarnicę złośliwą?

Data publikacji: 9 maja 2016, 14:42
Ziarnica złośliwa to nowotwór układu limfatycznego. Niestety, jej rozpoznanie często następuje zbyt późno, bo swymi objawami przypomina nawracające przeziębienie. Najbardziej charakterystycznym objawem, który powinien skłonić do jak najszybszej wizyty u lekarza, jest trwałe powiększenie węzłów chłonnych. Za przyczynę wystąpienia choroby uważa się m.in. zarażenie wirusem mononukleozy.

Objawy ziarnicy złośliwej

Pierwszym i najbardziej charakterystycznym objawem towarzyszącym ziarnicy złośliwej jest długotrwałe i niebolesne powiększenie węzłów chłonnych szyi, a także tych znajdujących się nad obojczykami, pod pachami oraz w pachwinach. Przebiegowi choroby towarzyszą częste infekcje (najczęściej układu oddechowego), ogólne osłabienie organizmu, a u części chorych także gorączka, nocne poty czy chudnięcie. Po wypiciu nawet niewielkiej ilości alkoholu węzły chłonne mogą zacząć boleć, zazwyczaj wtedy pojawia się także świąd skóry.

Przy stawianiu prawidłowej diagnozy niezwykle ważne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu z pacjentem oraz uwzględnienie wszystkich opisywanych objawów. Dlatego też rola lekarza pierwszego kontaktu może być tutaj kluczowa. Konieczne jest badanie krwi z OB i rozmazem. Często zalecane jest również prześwietlenie klatki piersiowej, USG jamy brzusznej, tomografia komputerowa czy biopsja węzłów chłonnych.

Leczenie choroby

Podstawą leczenia ziarnicy złośliwej, tak jak w przypadku większości nowotworów, jest chemioterapia, często wraz z radioterapią węzłów chłonnych. Coraz częściej stosowana jest również immunoterapia, której głównym celem jest wzmocnienie układu odpornościowego pacjenta. Aby to osiągnąć, chorym podaje się przeciwciała monoklonalne. W przebiegu leczenia ziarnicy można stosować również auto-HSCT, czyli autoprzeszczepy. Wykorzystuje się do nich komórki ze szpiku albo krwi obwodowej.

Po zakończonym leczeniu należy stawiać się jeszcze na kontrole – na początku co 3 miesiące, po upływie dwóch lat – raz na 6 miesięcy. Są to jednak terminy umowne i indywidualne ustalenia pacjenta z lekarzem mogą nieznacznie od nich odbiegać.

Edyta Wara-Wąsowska

Jeśli chcesz w łatwy sposób dotrzeć do artykułów o podobnej tematyce zaznacz interesujące Cię tagi na poniższej liście.
Powrót
Wczytywanie odpowiedzi i komentarzy.
Przeczytaj również