Rejestracja
Tutaj jesteś: Strona głównaZdrowieZdrowie Psychiczne

Zespół Aspergera a autyzm u dzieci

Czym różnią się te zaburzenia? Jak się objawiają?

Data publikacji: 17 maja 2017, 00:22
Szacuje się, że w Polsce żyje ok. 30 tys. osób z autyzmem i zespołem Aspergera. Jak rozpoznać autyzm? Jakie są objawy zespołu Aspergera? Wiedza na ten temat jest niezwykle ważna – im wcześniej zaburzenia te zostaną zdiagnozowane, tym lepiej można zadbać o potrzeby rozwojowe dziecka.

Autyzm a zespół Aspergera – różnice

Choć autyzm i ZA – zespół Aspergera (tzw. łagodny autyzm) mają wiele cech wspólnych, to różni je przede wszystkim rozwój mowy i sposób komunikacji. Dziecko z ZA potrafi komunikować się językowo ze światem zewnętrznym, a dziecko autystyczne nie używa języka – osoby z autyzmem bardzo często nie wiedzą, że za pomocą języka mogą się komunikować. Kilkulatek z ZA słucha wybiórczo, np. swoją uwagę skupia na tematach, które są w kręgu jego zainteresowań. Nie słucha natomiast, gdy ktoś opowiada o swoich przeżyciach czy emocjach. Dziecko z autyzmem nie reaguje, gdy do niego mówimy. Mowa stanowi dla niego jeden z wielu dźwięków, które je otaczają.

Objawy autyzmu

Co powinno zwrócić naszą uwagę?

  • Zanik nabytych już umiejętności, np. chodzenia.
  • Wydawanie osobliwych dźwięków lub/i echolalia – powtarzanie zasłyszanych wyrazów czy zdań.
  • Stereotypowe ruchy, np. kręcenie się w kółko.
  • Brak reakcji na dźwięki lub/i nadmierne reagowanie na określone dźwięki, np. częste wsłuchiwanie się z bliska w grające zabawki.
  • Zaburzenia integracji sensorycznej – nadmierna wrażliwość na dotyk, np. dziecko może sprawiać wrażenie, że kontakt fizyczny wywołuje u niego ból, nadwrażliwość na bodźce wzrokowe, np. na jaskrawe kolory, lub potrzeba nadmiernej stymulacji wzrokowej, np. długotrwałe przyglądanie się migoczącym zabawkom.
  • Niezrozumienie komunikacji niewerbalnej – gestów i mimiki twarzy.
  • Przywiązanie do rutyny i stałego schematu dnia.

Objawy zespołu Aspergera

  • Prawidłowy rozwój poznawczy – przeciętny lub ponadprzeciętny.
  • Pojawienie się umiejętności mówienia z opóźnieniem.
  • Przeważnie rozwój mowy jest prawidłowy – dziecko z ZA poprawnie artykułuje, opanowuje słownictwo i gramatykę, ale trudności sprawia mu używanie języka w sytuacjach społecznych, np. rozpoczynanie i prowadzenie rozmowy, rozumienie ironii, żartów i metafor.
  • Trudności w nawiązywaniu kontaktów z innymi dziećmi. Nierozumienie zasad obowiązujących w społeczeństwie – zbytnia bezpośredniość, np. „Masz brzydką bluzkę”, „Jesteś gruby”.
  • Specyficzne zainteresowania, które mogą całkowicie absorbować uwagę dziecka.
  • Funkcjonowanie według ustalonego schematu, powtarzanie określonych zachowań, np. ustawianie zabawek w tej samej kolejności.
  • Zaburzenia koordynacji ruchowej – problematyczne są m.in.: zabawy wymagające zręczności, jeżdżenie na rowerze, nauka tańca.
  • Zaburzenia sensoryczne, np. nadmierna reakcja na intensywne barwy, hałas, unikanie dotykania niektórych materiałów, lub wręcz odwrotnie – szukanie intensywnych wrażeń, np. silnego uścisku czy okazji do „przepychanek”.

Zespół Aspergera czy wysokofunkcjonujący autyzm?

Terminu wysokofunkcjonujący (lub wysokofunkcyjny) autyzm (ang. high-functioningautism– HFA) używa się w stosunku do osób autystycznych, które w miarę dobrze funkcjonują w społeczeństwie. HFA nie uznaje się jednak za samodzielną jednostkę chorobową. Obecnie można spotkać się ze stosowaniem terminów ZA i HFA zamiennie – nie stwierdzono jednoznacznie, czy ZA i HFA to dwa różne zaburzenia. Wynika to z faktu, że są one do siebie bardzo podobne.

Jak stawia się diagnozę zespołu Aspergera i autyzmu?

W sytuacji, gdy zaobserwujemy niektóre ze wskazanych zachowań, powinniśmy udać się do specjalisty, który postawi diagnozę. Najlepiej od razu skontaktować się z placówką przeprowadzającą diagnozę zaburzeń rozwoju – polega ona na specjalistycznej ocenie funkcjonowania dziecka przez psychiatrę, psychologa, pedagoga lub/i neurologopedę. Diagnozowanie składa się z kilku etapów – poparte jest kilkakrotnymi spotkaniami i obserwacją dziecka. Konieczne mogą okazać się dodatkowe konsultacje i badania, np. genetyczne, okulistyczne czy neurologiczne.

 

Katarzyna Lewińska

Jeśli chcesz w łatwy sposób dotrzeć do artykułów o podobnej tematyce zaznacz interesujące Cię tagi na poniższej liście.
Powrót
Wczytywanie odpowiedzi i komentarzy.